ديده‌ايم اين‌ها را كه تو مىگويى در « تورات » و به تحقيق كه بشارت داده است ما را موسى بن عمران به وجود اوصياى تو از اولاد تو » . پس از آن ، رسول ، صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، اين آيه برخواند كه : « وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً » ، ( نور ، 55 ) . و پس از آن جندل گفت : خوف آن بزرگان از چه خواهد بودن ؟ آن حضرت فرمود كه : در زمان هركدام از ايشان شيطانى خواهد بود - يعنى سلطان ظالمى - كه در برابر ايشان درآيد و آزار ايشان كند ، پس چون حق‌تعالى به زودى قائم ما را از غيبت بيرون آورد ، پر كند روى زمين را از عدل چنان كه پر كرده شده باشد از جور و ظلم . پس فرمود كه خوشا به حال آن كسانى كه صابر باشند در غيبت وى و قائم باشند در طريقت ايشان . اين گروهند كه حق‌تعالى ايشان را وصف كرد در كتاب خودش و گفت : « الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ » ، ( بقره ، 3 ) و گفت : « أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ ، أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » ، ( مجادله ، 22 ) ، ( بحار الأنوار ، ج 36 ، ص 304 - 306 ) . و مروى است كه پيغمبر ( ص ) در حقّ حضرت امام حسين ( ع ) گفت كه : « اين فرزند من امام است و پسر امام است و برادر امام است و پدر نه امام است كه نهم ايشان قائم ايشان باشد » . ( بحار الأنوار ، ج 36 ، ص 313 ) . و نيز مقرّر است كه هر لاحق از ائمّه امام است به نصّ سابق .